A personalidade é o elemento que diferenza á saga Grand Theft Auto de calquera outro videoxogo. Nesta cuarta entrega poténciase e explótase case ao máximo. Non é de estrañar que os rapaces de Rockstar aseguren que GTA IV achégase moito á idea primixenia que tiñan do xogo xa que, desde o protagonista, Nico Belic, ata o última calella da cidade, atesouran carisma e boas ideas. Máis de tres anos de desenvolvemento para conseguir un produto que en todos os sentidos transmite a sensación de estar diante dun xogo excelente, un título que, vos dicémolo desde o principio, cumpre coas tremendas expectativas. Non vai defraudar a ninguén.
As anteriores entregas non deixaron indiferente a ningún usuario e a saga conseguiu facerse un oco dentro do sector xunto con Mario bros e poucos privilexiados máis. Baseando a súa estrutura na liberdade e potenciando as posibilidades na combinación de sistemas jugables gañouse aos poucos o corazón de todos os xogadores.
Por outra parte o sempre coidado deseño e as excelentes produccións musicais convérteno nun xogo cheo de personalidade e único. Outros moitos intentaron parecerse a GTA pero sempre nos resultarán máis sosos. Ademais todas as entregas foron acompañadas de campañas publicitarias a cada un mellor. Incluso fíxose fincapé na publicidade de guerrilla e as denuncias e críticas en contra da poca moral do xogo. As cales, á longa tornáronse no seu favor e conseguindo que aparecese ata nos informativos. Atopámonos sen dúbida diante do xogo do ano para Xbox 360 e todo o “hype” previo ao xogo hase visto recompensado con medras.
